Bireylerin toplum içindeki davranışları bireyin kendisini ilgilendiren ve çevresi tarafından iyi yada kötü şekilde tanınmasının belirleyici unsurudur. Fakat birey davranış ve tutumunun kurum içerisindeki hali düşünüldüğünde bu durum kişiye değil , maalesef kuruma mal edilir ve kurum kimliğine iyi yada kötü puan olarak yansır. Bu durumda kimse kasadaki çürük elma örneğini veremez. Kasadaki elmaların büyük bir kısmının çürümesine göz yumulmuş olması kurum ciddiyetsizliğinin en yalın göstergesidir der geçeriz.
Bir düşünelim. Ne sıklıkla hastaneye gidiyoruz? Hatta diyelim ki hiç sağlık problemimiz yok, hasta olmadık , neden gideriz ki…?
Mesela erkek çocuk lar sünnet olmak için gider. Orada sünneti yapacak sağlık ekibinin tutum ve davranışı o çocukta ilerde sağlık sektörüyle ilgili olumlu yada olumsuz bir takım düşünceler oluşturabilir. Bir takım kötü davranışlara maruz kalmış ise psikolojik bir takım sorunlar yaşamasına sebep olabilir. Bunlar saymakla bitmez. Ya da ileriki yaşlarda baba adayıdır ve doğacak bebeğini sağlıklı koşullarda kucağına almak için gider. Bebeğiniz sağlıklı bir şekilde doğdu ve tam size teslim edilecek diye bekliyorken birde bakıyorsunuz ilgili hekim bebeğinizin yoğun bakıma alınması gerektiğini söylüyor.
Düşüne biliyor musunuz ne kadar zor bir durum ? Sebebini sorduğunuzda sizi tatmin etmeyecek bir takım sözcükler ile size bir açıklama yapılıyor. Hele o hastane özel bir hastane ise kafanızda bir sürü soru işareti ile baş başa kalıyorsunuz. Nitekim yapılan açıklamalar size güven vermediği için bebeğinizi almak istiyorsunuz. Çünkü orada bir güvensizlik oluştu. Fakat bebeğinizi alamayacağınızı durumun sıkıntılı olduğunu söylüyorlar size. Kafanızdan hekim seçme hakkı vs. bir sürü şey geçmesine rağmen kendinizi tanıdık hekim , hemşire vs . ararken buluyorsunuz. Acaba ben mi yanlış biliyorum diyerek bir dostunuzu arıyorsunuz bebeğimi istediğim hastaneye götüremez miyim bu kurum bana hiç güven vermedi diyerek olayı anlatıyorsunuz. Ve haklarınız ile ilgili bir takım bilgiler alarak sorununuza çözüm buluyorsunuz , bebeğinizi alıp evinize götürebilirsiniz bilmem kaç gün sonra kontrole gelin diye taburcu ediliyorsunuz. Hemen gittiğiniz bir başka hastanede yoğun bakım ihtiyacı falan olmadığı ortaya çıkıyor. Ve bebeğiniz gayet sağlıklı bir şekilde evinizin yolunu tutuyorsunuz.
Ne oldu şimdi ? Kafanızda bir sürü soru …
Acaba yoğun bakımda kalsaydık SGK ne kadar zarar edecekti ? Hastane bu işlemden ne kadar kar edecekti ? Ve en önemlisi; sağlıklı doğan bebek o ortamda enfeksiyon kapacak mıydı ?
Ne yazık ki bu soruların hiç birinin cevabı yok. Fakat bir önerimiz var. Özellikle sağlık kuruluşları hastalarına karşı son derece şeffaf olmak zorundadır. İzole ortamlara herkes elini kolunu sallayarak girsin demiyoruz tabiî ki. Fakat en azından o izole ortamlarda hastası olan kişilere, hasta yakınlarına anlayabilecekleri şekilde ve gerçekleri yansıtarak hastaları hakkında açıklama yapılması hem kurumun zan altında kalmasına engel olur hemde sağlık hizmetlerinin temelini oluşturan güven duygusunu güçlendirir.
Zaten hasta ve yakınlarının bilgi alma hakkı var. Fakat bu bilgilendirme hususu sizin çıkarlarınız doğrultusunda değil tıbbi etik kurallar çerçevesinde gerçek bilgiler olmak zorundadır.
Nihayetinde sizin bir takım yanlış tutumunuzdan dolayı büyük sevinç ve heyecan yaşayan Anne ve Babanın yaşamış olduğu bu tatsız durumun ve tarifi mümkün olmayan korkunun sadece özür dilemek ile telafisi mümkün olmayabilir.
Sağlıklı ve güven dolu günler dilerim.
