Yol kenarında durmuş gelecek beyaz şapkalı minibüsü bekliyordum; mavi şapkalılar E-5’ten gidiyormuş çünkü, beyazlar ise minibüs yolundan. Geldi; “Ayşe Kadın’dan geçer mi?” dedim.
“Fatma Kadın’dan bile geçer abla!” dedi sevimsizce sırıtarak. Bindim ve her şey böyle başladı.
En çok ne zaman öğreniriz? Ne zaman çok mutlu oluruz ya da öfkeden dudaklarımızı ısırır yutkunuruz? Nasıl olgunlaşır ve tecrübe sahibi oluruz? Ne zaman davranışlarımızı otokontrolümüzde tutmayı öğreniriz? Sabretmeyi ve her şeye rağmen kendimizden vazgeçmemeyi nasıl ve nerde öğreniriz en çok? Çok gezip, çok okuyarak mı? Çok acı görüp, çok kazık yiyerek mi? Deniz kenarındaki balıkçı koylarında renkli ve mutlu simalarla yaşamı paylaşarak mı yoksa kalabalık şehirlerdeki yılgın, bıkkın, karanlık ruhların karanlığında kaybolarak mı? Yoksa yoksa tekneyle açılarak uzakların maviliğinde kendimizi sil baştan keşfederek mi?
Mutlaka hepsinin bize kattığı, sattığı, attığı bir şeyler vardır ama Kartal-Kadıköy hattındaki minibüslerden öğrendiklerinizi, gördüklerinizi başka bir yerde bulmanız zor; adeta bir okul üstelik sadece 2 tl ödeyerek bu imkana sahip olabiliyorsunuz. Derinliğinde boğulduğunuz psikolojik teşhisleri, ansiklopedilerde bile bulamayacağınız bilimsel konuları, baro başkanını koltuğundan edecek hukuki deneyimleri, şirinlik muskasını kıskandıracak tiplemeleri, hayatının şu ana kadar olan kısmını Hindistan’da budistlerin taptığı kutsal hayvan olarak geçirmiş insanları, pedagoji dalında master yapmış uzmanları, Hipokrat’a yeminini yutturacak sağlık otoritelerini… Entelektüel birikimde dipsiz kuyu misali!..
Örneğin; eğer safra kesesi ameliyatı olmuşsanız gidiş yönünün tersinde oturmamalısınız asla; maazallah mide bulantısı akabinde kusmaya maruz kalırsınız.
Çocuğunuza gelirken sana ne alayım diye sorun, ama sakın almayın. Rüşvet alışkanlığı çocuk yaşlarda başlar ve milletvekilliğine kadar uzanır. Hayır babacığım bir şey istemiyorum sen gel yeter diyene kadar da sormaya devam edin. Almayacaksan niye soruyorsun baba dediğinde de sus cevap verme demelisiniz. ?
Varsa bir gayrimenkul işiniz Emrullah Abi’nin yanına gitmeniz şiddetle tavsiye olunur. Kartal’da kime sorsanız tanırmış beyefendiyi, Tayyip ülkenin kralıysa Emrullah Abimiz de alemin kralıdır. Güvenmekte tereddüt etmeyin yeminli müşavirler de kimmiş Emrullah Abi Kuran’a el basıp yemin ediyormuş. Bilginize… ;)
Eğer kocanız sizi aldatmış gül gibi çocuklarınızı da terk etmişse; Onun ve o kahpenin resmini basıp salonunuzun duvarına asın, yemeklerden önce ve sonra yüzlerine tükürün ki ihanetini unutmayın, unutturmayın! Her lokmada babalarının onları yüzüstü bırakıp gittiğini hatırlatın. İmza: Güzide ;)
Çok sosyolojik bir bilgi daha: Eşiniz terfi edip başka bir şehre taşınmanız gerektiğini sevinçle sizle paylaştığında hemen atlamayın; o şehirde Burger King yoksa asla kabul etmeyin, çünkü orda gayrisafi milli hasıla düşüktür ve siz asla o şehre adapte olamaz, ayak uyduramazsınız. Aman ha dikkat!
Son bir uyarı sizlere: Ola ki yurtdışına çıkmak istediniz “Çengel” vizesi almayı ihmal etmeyin! Bu kıyağımı da unutmayın. ?
Sonsuz derinliği olan bu muhabbetlerle dolmuş sağ kulağım, fondaki eşsiz müziklerle sağır olmuş sol kulağım ve ortada neye uğradığını şaşırmış” ben aslında caz severim, ne işim var burada benim” diyen zavallı beynim. Çantamdaki son Apranax’ı gördüğümde mutluluktan ışıldayan gözlerim… Ve mutlu son: Müsait bir yerde durur musunuz, inecek var!
